ATATÜRK, ”ORDUNUN RUHU SUBAYLARDADIR”

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, En büyük müttefiki A.B.D. tarafından kafasına “ patates çuvalı “, boynuna da “ liyakat madalyası ” geçirilen kurmay subaylar ve erler de bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

TÜRKİYE - 2016-05-17 23:22:26

ATATÜRK, ”ORDUNUN RUHU SUBAYLARDADIR”


KAAN KANTARCI

Bir yurttaş olarak soru – Yorum  “ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, Atatürk`ün “ Yurtta barış, Dünyada barış ” ilkesine zıt olarak emperyalist devletlerin hizmetinde KORE`ye savaşmaya giden bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

“ En büyük asker bizim asker mi ?! “ Çünkü, Atatürk`ün bağımsızlık politikaları terkedildikten sonra, NATO şemsiyesi altındaki bu Ordu kendi milletine yabancılaşır, silah çeker, işkence eder hale gelmiştir. 12 Mart 1971 Muhtırası ve 12 Eylül 1980 askeri darbeleriyle Türkiye`nin tüm aydınlanma değer ve birikimlerini bir NATO buldozeri gibi yok eden, Türkiye`yi ruhsal - düşünsel olarak adeta çölleştiren, bugünkü yıkımın temel taşlarını döşeyenler bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!..

 

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, En büyük müttefiki A.B.D. tarafından kafasına “ patates çuvalı “, boynuna da “ liyakat madalyası ” geçirilen  kurmay subaylar ve erler de bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, Emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin ve Em. Tümgeneral Ahmet Yavuz  15 Şubat 2013 de Aydınlık Gazetesi’nde yayınlanan ortak açıklamalarında,  « ... O günkü değerlendirmelere göre, Sovyet tehdidi algılaması sonucu ülkemiz 1952’de NATO’ya girmiştir. O tarihten başlayarak kendi omuzları üzerinde başkasının kafasını taşımanın bir bedeli olarak düşünme yetisini ve özgürlüğünü kaybetmiştir. Bizim yerimize başkaları düşünür olmuştur. Aynı dönemde halkın kaderini paylaşma zayıflamış ve onun değerlerinden uzaklaşılmış ve bu Ordu kendisine kan pompalayan damarları zaman içerisinde çürütmüştür. Maalesef bu Orduyu yöneten bizler Atatürk’ü doğru anlama ve anlatma becerisini gösteremedik. » diyorlar. Bu satırlar samimi bir özeleştiri olarak kabul edilebilir; ama, yine de gerçek değişmiyor:  Atatürk`ü anlayamamış olanlar bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

 

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, « Ergenekon », « Balyoz », « Poyrazköy », « Askeri Casusluk ve Fuhuş », gibi bir sürü dandik komplolarla Türkiye ve onun vatansever askerleri kör bir karanlığa mahkum edilirken, onlar üç maymunu oynayabildiler.. Yetmedi, tutsak silah arkadaşlarını « kangrenli kolu keseceğiz » diyerek Y.A.Ş. kararlarıyla arkadan hançerleyerek Ordudan attılar!. Yetmedi, Mareşal Gazi Mustafa Kemal Atatürk`e ve İsmet İnönü`ye  “ iki ayyaş ”  diyen birine karşı çıkan emekli Atatürkçü subayların Orduevlerine girmelerini yasaklatanlar da bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

 

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, Atatürk fotoğraflarını okul dersliklerinden indirten, T.C. ismini resmi kurumlar ve Ziraat Bankası`ndan silen, Yunanistan`a 18 adamızı tek kurşun atmadan kaptıran, Türkiye Cumhuriyet`ini « 90 yıllık reklam arası »  gören, « Türkiye’nin rejimi değişmiştir, ister kabul edin ister etmeyin!  » diye ilan eden, yasalara, Anayasa`ya, Cumhuriyet Devrimlerine hergün saldıran ve onları yavaş yavaş ortadan kaldıran bir hırsızlık ve yağma çetesinin Güneydoğu` da vatanı savunduğuna inanan, böylece gerçek savaş cephesinin ANKARA` da olması gerektiğini görmeyenler de bizim askerlerimizdi; Patoganya askerleri değil!.

 

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ” Çünkü, Kemalizmin birleştirici özünden koparak, « Türk – Îslam Sentezi » gibi uyduruk bir ideolojinin etkisi altına girmeye başladılar. « Balık baştan kokar » atasözünü haklı çıkarır gibi, Genelkurmay Başkanımız,  ülkesini islam şeriatıyla yöneten Suudi ailesi kralının yanına çömelip Türk askeri birliklerine de Suudi bayrağının arkasından ve  Vahhabi  Kralın önünden geçit emri verince, PKK`ya karşı operasyona çıkan Türkiye`deki Jandarma Özel Harakatçıları da araziye uymakta hiç vakit kaybetmediler ve IŞÎD teröristleri gibi  « Tekbiiiiiiiiiirrr ! Allahüekbeeeeeerrrr ! “ diye  bağırdıkları onlarca videoyu YouTube yüklemeye başladılar..  Atatürk`e ve onun « Subaylara Söylev » ine  ihanet edenler de bu bizim askerlerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

 

“ En büyük asker bizim asker mi ?! ”  Çünkü, milli olan her şeye allerijisi olan, ulusal bayramları dahi kutlamayan, kutlatmamak için de en olmaz mazeretlere ( kötü hava koşulları, diş ağrısı, nezle – grip, vb gibi ) sarılan, Anıtkabir`e gitmeyen, gidenlere de « orada sap gibi dikiliyorlar » diyen bir takunyalı yobazın kızının nikah şahitliğine ( vurulmuş 11 askerin bedeni henüz soğumadan ) koşan da bizim  askerimizdi; Patagonya askerleri değil!.

 

Çünküleri uzatmanın bir anlamı yok; çünkü bitmez; çünkü çatlak var.. Ar damarları çatlamış. O damarlara dikiş atacak, takunyalı hainleri de bir duvar önüne dizebilecek vatansever cerrahlar Türkiye de artık yok; çünkü, çoktan yok edildiler!.

 

Okuduklarım geldi birden aklıma;  İdam edilen Kara Harp Okulu komutanı Albay Talat Aydemir ve Şövalye ruhlu süvari binbaşı Fethi Gürcan..  Kararlılıkla, fedakarlıkla, vatana bağlılıkla geçen bir mücadele yoldaşlığı. Korku ve tereddüt hiç yok; darağacına çıkarlarken bile.. Bu tip Kemalist ruhlu subayların bir kısmı geçen zamanlar boyunca  Ordudan atıdı, asıldı ya da hapsedildiler.. Onları fiziksel olarak yok edenler, manevi olarak da yok edebilmek için o yiğitlerin isimlerini bile unutturmaya çalıştılar..  Meydan kaldı ( bütün pis işlerin sorumluları ) heykel Atatürkçülerine; onlar şimdi heykeli de, bayrağı da korumaktan acizler!. Askeri kışlalara girilip bayraklar indiriliyor, Atatürk heykelleri parçalanıyor!.

 

Namusunu koruyamayan, tecavüze uğrayan, tecavüzcüsüne aşık ( tipik bir Stockholm Sendromu ) olanlar, ulusal değerleri ve ANITKABİR`i nasıl koruyabilirler ki ?!.

 

“ Subaylar...” der gazi  ATATÜRK 31 Temmuz 1920`de, “ ordunun ruhu subaylardadır. (...)  Şahsi ve hususi itibariyle de subaylar, fedakârlar sınıflarının en önünde bulunmak mecburiyetindedirler. Çünkü düşmanlarımız herkesten önce onları öldürürler. Onları aşağılar ve hor görürler. Hayatında bir an olsa bile subaylık yapmış, subaylık izzetinefsini, şerefini duymuş, ölümü küçümsemiş bir insan, hayatta iken, düşmanın tasarladığı ve reva gördüğü bu muamelelere katlanamaz. Onun yaşamak için bir çaresi vardır; şerefini korumak! Halbuki düşmanlarımızın da kastettiği, o şerefi ayaklar altına almaktır. (...) Dolayısıyla subay için « ya istiklâl, ya ölüm » vardır ... ”

 

“ Ya istiklâl, ya ölüm ! ”

 

Onurlu subaylar hep var oldular; her zaman, her coğrafyada da var olacaklardır..

 

Yumruk gibi bir isim, çakı gibi bir subay: Albay  Claus von Stauffenberg.

 

20 Temmuz 1944, saat 12: 45` te, Polonya`nın Rastenburg kasabasının yakınlarındaki Wolfsshanze ( Kurt ini ) isimli SS sığınağında zaman ayarlı bir bombayı patlatan savaş gazisi Alman Albay Claus von Stauffenberg`di. Diktatör Adolf Hitler `in öldüğü sanılarak, vatansever subaylarca “ Walküre“ parolasıyla başlatılan operasyonla , Almanya ve Almanya`nın işgali altındaki ülkelerde bulunan sivil ve asker faşist yöneticiler bir bir tutuklanmaya başlanmıştı ki, diktatörün hayatta olduğunun kanıtlanması her şeyi tersine çevirdi: 200`e yakın asker ve sivil vatansever Alman bu suikasttan sorumlu tutularak idam edildiler, bazıları intihara zorlandılar ; yüzlerce kişi de soruşturmalardan geçirildi; ama bu onurlu direniş ve kahramanları tarihe geçti!.

 

Berlin` de “Walküre “ parolasıyla kışlalarından çıkan askerlerin amacı vatanlarını korumaktı; onlar, Almanya`yı bekleyen yıkımı herkesten önce görmüşlerdi ! Vatanı için hiç tereddüt etmeden, hem kendisinin hem de ailesinin hayatını riske atan 42 yaşındaki beş çocuk babası Claus von Stauffenberg`in kurşuna dizilirken son sözü “ Yaşasın kutsal Almanya`mız ! ” olmuştur.

 

Ya bizimkiler ?.

 

Bugün Teyyip`e bağlı Türk Genelkurmay` ındaki generaller ile geçmişte Hitler`e bağlı Alman Generkurmay `ındaki generallerin pek farkı yoktur ! Alman Genelkurmay`ı , başlarındaki savaş sevici diktatöre karşı çıkan Claus von Stauffenberg gibi yüzlerce vatansever subayın fiziksel imhasını yüzlerinde kara bir leke olarak taşıdı;  bugünkü Türk Genelkurmay` ı da Laik Cumhuriyet`in yıkıcısı savaş sever Teyyip`e ve NATO`ya ( eylemsel değil, düşünsel olarak ) karşı olan yüzlerce vatansever subayın “ kansız ” imhasını ( Y.A.Ş. kararlarıyla emeklilik ki, aslında emekli ettikleri “ ordunun ruhuydu ” ) yüzlerinde kara bir leke olarak taşımaktadır; onlar öldükten sonra da, mezar taşlarındaki isimleri o kapkara lekeyi taşıyacaktır!. Her iki imha operasyonu arasında nitelik olarak hiçbir fark yoktur; tek fark zaman, mekan ve nicelikten ibarettir!

 

Hainler için vatanı satabilmenin en kolay yolu, önce  Ordunun ruhu olan vatansever subayları yok etmektir.. « Ergenekon », « Balyoz », « Poyrazköy », « Askeri Casusluk ve Fuhuş » gibi kumpaslarla Türkiye de « ya istiklâl, ya ölüm! » diyebilecek olan subaylar yok edilmiş, iç ve dış düşmanlar ne yazık ki stratejik bir zafer kazanmışlardır.. Ruhu olan seçkin subaylarını koruyamayarak kaybeden ya da arkadan hançerleyerek satan bir Ordu yaşayabilir ve hatta savaşabilir; ama teslimiyet o  Ordunun kaçınılmaz kaderidir..

 

Bitirirken, yüreğimizde daha da büyüyen şövalye ruhlu unutulmaz askerler Albay Claus von Stauffenberg, Albay Talat Aydemir ve Binbaşı Fethi Gürcan`a derin ve sonsuz saygılar.


                     Albay Claus von Stauffenberg


                                                      Binbaşı Fethi Gürcan

Günün Diğer Haberleri