İSVEÇ POSTASI
I.Dünya Savaşı esnesında içeride çıkarılan Ermeni ayaklanmaları ve Osmanlı ordusu’nun arkadan vurulması, ikmal yollarının, köprülerin, askeri depoların saldırıya uğraması üzerine Osmanlı 16 Mayıs 1915 yılında topraklarında yaşayan bir kısım Ermeni’nin Suriye ve Lübnan’a yerleştirilmesine karar verdi. Bu yönde hazırlıklar tamamlandıktan sonra Doğu bölgemizde bulunan Ermenilerin tehcir edilmesine başladı.
Tarihi kaynaklar 5 yüz bin ile 6 yüz bin arasında Ermeni’nin tehcir edildiğini yazıyorlar. Bu göç ettirme esnasında hastalıklardan, açlıktan, yaşlılıktan ve kimi çete saldırılarından ölen Ermenilerin 50 ile 60 bin arasında olduğu bilinmektedir.
Ermeniler gerek Batı gerekse Rusya tarafından Osmanlı toprakları üzerinde bir Ermenistan devleti kurdurma vaadlerine kapılarak 1850 sonra örgütlenmeye başladılar, silahlandılar ve silahlandırıldılar. 1894 yılında Ermeni Taşnak örgütü tarafından İstanbul’daki Osmanlı Bankasına bomba atılarak üç kişinin ölmesi üzerine olay çıktı ve Anadolu’ya sıçradı. 1896’ya kadar süren kargaşada 30 binden fazla insan öldü. Ermeni çeteleri 1905 yılında II.Abdülhamit’e suikast düzenlediler ama padişah kurtuldu.
I.Dünya Savaş esnasında Osmanlı topraklarında silahlı azgın ve zalim olan 22 tane çete örgütü vardı. Ayrıca Rus Ordusu’nda 50 bin gönüllü Osmanlı’ya karşı savaşıyordu. Bir de sayıları 3 ile 5 bin arasında değişen ve Rus komutanlara bağlı Ermeni Paramiliter silahlı gruplar vardı. Osmanlı 3.Ordusu’nun arkasını sağlama almak ve Ermenilerin lojistik desteğini kesmek amacıyla zorunlu olarak “Tehcir"e başvurdu.
I. Dünya Savaşı esnasında zaten yeterli gücü olmayan Osmanlı Doğu bölgesindeki kargaşaya, başı bozukluğa ve Kürt ağalarının yanısıra kürt çeteleriyle fazla uğraşamadı. Kürtler doğuda hem Ermeniler’e hem de Süryaniler’e zulüm uygulamaya başladılar. Nasturiler önce Rus daha sonra da İngiliz birliklerinin yanında Osmanlı’ya karşı şavaştılar. İngilizler, Nasturiler için “en küçük müttefikimiz” adını takmıştı. Nasturiler’e de İngiliz komutanlar “Bağımsızlık” vaad ettiler.
Bu durumda Ermeni ve Süryanilerin bir kısmı bulundukları toprakları terk etmek zorunda kaldılar ki, bu tam bir trajedidir. Süryaniler bir olayın dışında Osmanlı ordusu’yla karşı karşıya gelmediler. O olayda da ölümler yaşanmadı.
Osmanlı’nın soykırım yaptığına dair hiçbir uluslararası mahkeme kararı yoktur. Peki, Ermeniler neden mahkemeye gitmiyorlar da propaganda yoluyla iddialarını sürdürüyorlar. Biliyorlar ki, mahkemeden kendilerini haklı gösteren kararın çıkmasını zor olarak görüyorlar.
İsveç Parlamentosu Mart 2010 yılında Ermeni ve diğer azınlıklara “soykırım” yapılmış tezini kabul ederek kendisini mahkeme yerine koydu.
TV4 kanalının böyle bir sözde belgeseli yayınlaması toplumlar arasında kin ve nefret tohumları yaratmaktan öteye geçemeyecektir.
Ünlü tarihçi Justin McCarty “Ermeni soykırımı olmamıştır” tezini yıllarca savunuyor ama kimse tarihçilere değil, politikacılara ve paralı makale yazanlara bakıyor.
İsveç Türk Büyükelçiliği TV4’e bir mektup gönderek yayın kararının gözden geçirilmesini istedi. Bu mektup İsveç basınında büyük yankı buldu.
