İsveç’te yaşayan 100 binin üzerindeki vatandaşımıza, normal bir işçi evinin oturma odası büyüklüğündeki küçücük bir salonda, sayıları bir elin on parmağını geçmeyen ve yer darlığı ve iş yoğunluğundan dolayı bunalan, daracık bir oda da ve çok stresli bir iş ortamında neredeyse üst üste oturarak çalışan fedakar konsolosluk memurları, insanüstü gayretle hizmet vermeye çabalıyorlar.

Vatandaşlar binaya girer girmez daralıp bunalmaya başlıyor. Mekanın darlığı, havasızlığı, hamamı aratmayan sıcaklığı, tek ve zırhlı pencereliliği, güvenlik kontrolleri, binbir çeşit bürokratik işlem için gerekli binbir çeşit kağıtla boğuşan, İsveç ve Türkiye mevzuatı arasında sıkışan ve bundan dolayı sinirleri gerilen vatandaş ve memurların birbirleriyle mecburen yüksek ses gerektiren tartışmaları ve nadir de olsa kavgaları yaşanıyor.

Yaşlı, engelli, hamile ve küçük bebeği olanlar işlemlerini yaptırmak için, konsolosluk binasını ziyaret ettiklerinde ise ’cehennem azabı’ nın ne olduğunu anlıyor.

Kısıtlı kadrolu ve dar mekanlı konsolosluk hizmet binasının ve bunların nezdinde ihtisas birimi olarak görev yapmaya çabalayan, bazıları tek memur ve tek masadan oluşan ancak ne işe yaradıkları ve ne yaptıkları vatandaşlarımız tarafından pek bilinmeyen; özellikle Kültür ve Eğitim başta olmak üzere göstermelik ataşelikler İsveç Türk Toplumu’nun gündemindeki yerini koruyor.

Bu işgörmez ataşelikler ve Türkiye'den torpille gönderilen, her biri bir tarikatın örgütleyicisi ya da temsilcisi gibi hareket eden, devletten aldığı maaşını kendine saklayıp oturduğu evin kirasını dindar işçilerimize ödeten, yine işçilerimizin kendi aralarında topladığı hayır paralarıyla açılan cami ve mescitlerde Din Müşavirliği bünyesinde görev yapan imamlar eliyle yurtdışında yaşayan vatandaşlarımızın Anayasal hakkı olan sosyal, kültürel, eğitimsel ve gerçek dini hizmet ihtiyaçlarını karşılıyormuş gibi gözükmek ve bu saçmalığı savunmak en kibar nitelemeyle ’abesle iştigal etmek’tir.
 

Son yıllardaki ’hikmeti sual olunmaz’ Afrika ve Arap açılımlarının bir sonucu olarak hiçbir vatandaşının yaşamadığı Afrikanın ve Arap ülkelerinin dört bir yanına açılan elçilik ve konsolosluk şubeleri yetmiyormuş gibi Stockholm’da görev yapan az sayıdaki konsolosluk memuru mesailerinin önemli bir bölümünü kendi vatandaşlarından çok Afrikalılara ve Araplara ayırmak zorunda kalıyor.
 

1985 yılından beri Stockholm’da Başkonsolosluk, Göteborg’da Konsolosluk şubesi açılması talebini her yerde ve her fırsatta yetkililere dile getiren İsveç Türk Toplumu, yaklaşan yaz tatili ve Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde aşırı yığılmalarırın sıkıntısını ve yükünü yaşamak istemiyor. Türkiye Cumhuriyeti’ne yakışan medeni bir mekanda, tıpkı çağdaş devletlerin verdiği gibi yine medeni ve nitelikli konsolosluk hizmeti almayı talep ediyor.

İlgili, Görevli ve Yetkili’lerin bilgisine sunulur…

TANER YILDIZ
Skogås Türk Kültür Derneği Başkanı
 

Fotoğraftaki, binaya bitişik kurşun çatılı ve kameriye görünümlü küçük yuvarlak bölüm, konsolosluğun vatandaşlar için ayrılmış bekleme salonudur …