Güngör Dilmen, Türk oyun sanatını düşünsel (felsefesel, görsel nitelikle, daha da varsıllaştırma yönünde eşsiz yapıtlar yaratmıştır. Dilmen’in yapıtlarında yoğun eleştiri, seçenek arayışı, ayrı bakış kaygısı vardır. “Midas’ın Kulakları”nda anlatının bilinen sonundan başlayarak “değerlerin göreceliği” vurgulanır, “halkın kaypaklığı” sorgulanır. “Gelileo’nun Günahları?”, Dilmen’in de belirttiği gibi Galileo–Virginia ve anlatıcı Vincenzio üçlüsü üstüne kurulmuştur. Niccolo Machiavelli’nin “Prens” adlı yapıtından bölümler üzerine, prens Cosimo’yla konuşmayla başlar. Öngörülebileceği gibi ahlak üzerinedir bu konuşma. Ahlak sorunu, oyunun tümüne inanç-bilim çatışmasıyla birlikte, bilim ahlakı açısından da egemendir.

Oyun düşüncesine, yetkinliğine kısaca değinmeye çalıştığımız Güngör Dilmen’in yapıtları ne değin anlatılsa, incelense azdır. Güngör Dilmen’i saygıyla, özlemle anıyoruz.

 

 

Günay Güner