Yeni olaydan söz ettiğim anlaşılmıştır. Asrın lideri ortaya, tasarlayarak birtakım konular attı. Andımız ırkçıdır, demeye getirdi. Danıştay’ın tek tük kalmış yürekli, daha doğrusu meslek ahlakı taşıyan yargıçlarının iptal kararını eleştirdi. Dayılanmalar falan… Bunlar ezanı Türkçeleştirenlerdir, dedi. Ardahan Milletvekili Öztürk Yılmaz ise bir beyazcam izlencesinde, yaklaşık, “Ezan Türkçe okunmalıdır, ben ibadetimi anlamak istiyorum” dedi.

Efendim, asrın lideri tuzak kuruyormuş… Sen ilkeli olmazsan daha çok tuzaklara düşersin.

Kemal Kılıçdaroğlu Mustafa Kemal Atatürk’ten sonraki CHP yönetimlerinin partiyi aşındıran, ilkelerinden uzaklaştıran siyasalarından değil, Mustafa Kemal Atatürk’ün ilkelerinden yana olsaydı, ortada tuzak muzak kalmazdı. Evet, derdi. Ezanın Türkçe okunması da Türkçe Kuran da Kuran yorumu da ulusumuza büyük yarar sağlamıştır. İnsanımız ibadetini anadilinde, anlayarak yapmıştır.

Ne ki Kemal Kılıçdaroğlu Atatürk’ün değil, Atatürk’ün ölümünü beklemiş gibi CHP’yi sağa çeke çeke ortada parti de yön de bırakmayanların yolunu seçiyor. Bilmediğinden mi? Asla! Bilerek ve isteyerek yapıyor. YCHP kadrosu “ikinci cumhutriyetçi”dir! Cumhuriyete, Türk Devrimine, Atatürk’e, hatta Türkçeye soğuktur. Konu artık seçmenle, oy almakla, sandıkla, halk dalkavukluğuyla ilgili olmaktan çıkmıştır.

Kılıçdaroğlu partinin siyaseti, programı olduğunu, bu anlayıştan ayrı düşünenlerin partiden ayrılması gerektiğini seslendirmektedir. Peki, hangi anlayış CHP’nin siyaseti, programı olabilir? Atatürk’ün mü yoksa ölümünü izleyen dönemde Amerikancı aymaz YCHP’lilerin mi? Hiç kimsenin ama hiç kimsenin CHP’de Atatürk ilkelerine karşı siyaset belirleme hakkı yoktur! Deniz Baykal da denemişti bir zamanlar; partisini barajın altında bıraktı. Kibriyle baş başa kaldıydı. Şimdi de YCHP milletvekilleri bile belediye başkanı adaylığı yarışında birbirini çelmelemekle meşguller. Gerçek CHP seçmeni çok cezalandırıcıdır, bizden söylemesi!

Siyaset siyaset dedikleri bu mu? İki gün önce Atatürk’ün devrimini, Altı Ok izlencesini yadsı, aykırı saçmalıkları savun; iki gün sonra 10 Kasım anmalarında kederli kederli boy göster.

CHP’nin gerçek değerlerini savunanlara, anımsatanlara YCHP kapıyı gösteriyor. Dağdan gelen bağdakini kovuyor. Hem de asrın lideriyle aynı dayılanmayla, kibirle. Tıpış tıpış haykırışını çağrıştıran efelenmelerle. Adama sorarlar: Farkınız ne? Oldu olacak dava açın. Gücünüz olsa Silivri’ye atacaksınız.

Ne yazık ki sorun salt YCHP yönetimiyle sınırlı değil; kimi seçmenler de bayrak, Atatürk portresi, baş bandajı…Atatürkçülüğü yapıp, konu Türkçe, ezan, Kuran kursu, türban…olduğunda, yapılanları, söylenenleri, siyaset, program denerek savunulanları doğru bulmaktalar. Ve hatta “Yine mi CHP eleştirisi, zamanı mı” demekten geri durmamaktalar. Bereket henüz çoğunluk değiller.

Yine mi CHP, zamanı mı…sözlerine bir yanıt daha vermek boynumuzun borcu oluyor: Karanlığın zulmünden, o karanlığın paylaşımcısı YCHP’nin mi kurtardığını, kurtaracağını sanırsınız? Kendi gücünüzün ayrımında değil misiniz?

Sahtekârlığın âlemi yok.

Gazetemiz Cumhuriyet gerçek sahiplerine kavuşturuldu; inanılmaz güzelleşti.

CHP de gerçek sahiplerine kavuşturulacak; inanılmaz güzelleşecek.

Bir söz de bu yazıyı sert bulanlara: Önceden haber vermek biraz da böyle bir iş. Elden başkası gelmez.