Yılın son günlerinden birinde, 29 Aralık 2016’da yitirdik Dr. Engin Tonguç’u. Ömrünü halk sağlığına, işçi sağlığına adamış yetkin bir hekimdi. Üstün bir yazardı. Meslek Hastalıkları Hastanelerinin açılması, tam gün yasasının çıkarılması, SSK’ya ilaç fabrikası alınması, SSK’da özel dal kliniklerinin kurulması, SSK eğitim hastanelerinin çoğaltılması için canla başla çalıştı. 1980’de isteği ile emekli oldu.

Bir Eğitim Devrimcisi-İsmail Hakkı Tonguç (1997), Umut Yolu (1998), Bir Tutam Umut İçin (1999) kitapları önemli dönem anılarını, tanıklıklarını içermektedir. Bu değerli köy enstitüleri birikimini, yoğunluğu herkesçe bilinen hekimlik mesleğinin koşullarına karşın başarmıştır.

Babası İsmail Hakkı Tonguç, Hasan Âli Yücel ile birlikte köy enstitülerinin mimarıdır, kurucusudur. Köy enstitülerinin izlencesinde, düzeyinde bugün bile dünya eğitim uygulaması yoktur. Ceyhun Atuf Kansu en yakın arkadaşlarındandı. Çocukluğu, Devrim ulusal eğitiminin düşünürü ve yapıcısı Nafi Atuf Kansu’nun da yakınında geçer.

Dr. Engin Tonguç, Tonguç Babanın kalıtını, tüm mektuplarını, yanından ayırmadığı fotoğraf makinesiyle çektiği yüzlerce fotoğrafını, kitaplarını, eşyalarını... suya, yangına karşı çelik dolaplarda korumayı, araştırmacılara ulaştırmayı amaçlayarak, 2011 yılında İsmail Hakkı Tonguç Belgeliği Vakfı’nı kurdu. Vakıf, çalışmalarını başarıyla sürdürmekte, kitaplar yayımlamakta, eğitim çalıştayları düzenlemekte, her yıl İsmail Hakkı Tonguç Eğitim Uygulama Ödülü vermektedir.

Yurt gezilerinde de zaman zaman Tonguç Babaya eşlik eden Engin Tonguç’un yapıtları, özellikle gençler tarafından özenle okunmalıdır.

Son dönemimi Soma’da geçiren, Soma gömütlüğünde yüzlerce madenci şehitle koyun koyuna, ışıklar içinde uyuyan Engin Tonguç’u sonsuz saygıyla, sevgiyle, özlemle anıyorum.